Almanya’da kurt avına yasal düzenleme
Almanya’da Federal Konsey, kurtların belirli koşullar altında avlanmasına izin veren yasa değişikliğini onayladı. Düzenleme, türün korunma durumuna göre farklı uygulamalar öngörüyor.
Medya.Berlin
Yeni yasal çerçeve yürürlükte
Almanya’da Federal Konsey (Bundesrat), 27 Mart 2026 tarihinde aldığı kararla kurtların Federal Av Yasası (Bundesjagdgesetz) kapsamına alınmasını onayladı. Böylece kurtlar, belirli şartlar altında avlanabilir türler arasına dahil edildi.
Koruma durumuna göre farklı uygulama
Yasaya göre uygulama iki temel kategoriye ayrılıyor:
Uygun koruma durumu (günstiger Erhaltungszustand):
Kurt popülasyonunun sürdürülebilir seviyede olduğu bölgelerde yetkili makamlar, bölgesel yönetim planları hazırlayabilecek. Bu planlar çerçevesinde, popülasyonun zarar görmemesi şartıyla 1 Temmuz – 31 Ekim tarihleri arasında kontrollü av yapılabilecek.
Bu durum, türün doğal yaşam alanlarında kalıcı olarak varlığını sürdürebilecek büyüklükte bir popülasyona sahip olması anlamına geliyor.
Uygun olmayan koruma durumu (ungünstiger Erhaltungszustand):
Bu durumda avlanma yalnızca istisnai gerekçelerle mümkün olacak. Özellikle:
- Ekonomik zararların önlenmesi
- İnsan sağlığı ve kamu güvenliği
gibi durumlarla sınırlı tutulacak. Ayrıca coğrafi olarak korunması zor alanlarda (örneğin dağ meraları ve set bölgeleri) özel izinlerle av yapılabilecek.
Artan saldırılar ve maliyetler dikkat çekiyor
Yasa gerekçesinde, kurtların Avrupa’da yeniden yayılmasının doğa koruma açısından önemli bir başarı olduğu vurgulanırken, artan popülasyonla birlikte risklerin de büyüdüğüne dikkat çekildi.
2024 yılı verilerine göre:
- Yaklaşık 1.100 saldırı vakasında
- 4.300 çiftlik hayvanı (özellikle koyun ve keçi) telef oldu veya yaralandı
Aynı yıl:
- 23,4 milyon Euro sürü koruma önlemlerine
- Yaklaşık 780 bin Euro ise zarar gören yetiştiricilere tazminat olarak ödendi
Dengeli yaklaşım vurgusu
Düzenleme, bir yandan biyolojik çeşitliliğin korunmasını sürdürmeyi, diğer yandan tarım ve hayvancılık sektöründe oluşan ekonomik kayıpları sınırlandırmayı hedefleyen “denge politikası” olarak değerlendiriliyor.
